Kredi kartı bizim en büyük düşmanımız aynı zamanda zor zamanlarda en iyi dostumuz.
İyi kullanmak gerekiyor, kredi kartını artık zor zamanlar ve gerçekten ihtiyacım olduğu durumlarda kullanmak için evde bırakmaya karar verdim.
Kredi kartı ile harcama yaparken psikolojik olarak o an cebimizden para çıkmadığı için çok rahat harcayabiliyoruz sanki biz ödemeyecekmişiz gibi..
“Nasılsa öderim yaaa..” diye harcamalar yapıyoruz..
Ay sonu maaş elimize geçtiğinde olduğu gibi maaşı kredi kartına yatırıyoruz elimizde nakit kalmıyor ve tekrar kredi kartına yöneliyoruz, daha sonra bu bir sarmal haline geliyor bunu yıllar evvel fark edip bırakmıştım aslında ama son iki buçuk yıldır aktif kullanmaya başladım.
Yine aynı duruma düştüğümü fark ettim.
Kredi kartı harcamalarımı ödemekten finansal özgürlük için ayırmam gereken tasarrufu birikimi yapamıyorum.
Geleceğimden harcıyorum bugün mesailerimi aldım iş yerimden, geçtiğimiz ay kredi kartını sıfırlamıştım hiç borcum yoktu.
Ama bir yandan da aklımda biriken mesai parası vardı onunla neler yaparım bu ay diye hayaller kuruyordum. Tabii para elde olmayınca hayal kurması kolay oluyor..
Neyse ben o gelecek olan mesai parasına güvenerek kredi kartım ile kısa bir tatil yaptım normalde 1000 lira harcamayı planlarken kart dan çekmesi basit olduğu için 2.375 lira harcamışım. Aldığım mesainin büyük bir kısmı kredi kartına gitti. Mecburen şimdi nakit elime geçince düşünüyorum, nakit olsaydı bu kadar harcama yapar mıydım?
Bence asla yapmazdım, şu an düşününce hisse alırdım, birikim yapardım, şu an bu daha mantıklı geliyor. Nakit elde olunca farklı düşünüyoruz, cepten o para çıkma hissiyatı çok başka oluyor, her neyse olan oldu artık. Az önce kredi kartımı evde sakladım.
Cüzdanımda taşımayacağım, nakit kullanacağım, çok acil mecburiyet gerektiren; araç trafik sigortası taksiti, internetten ihtiyaç olan siparişler dışında kullanmayacağım. Zaten bunlarda ihtiyaç, anlık istekler olmadığı için sorun olmaz.
Yatırım ve finansal özgürlük için bir şeyler yapmak lazım..
İlk yorum yapan siz olun