Bu gece inanılmaz bir şey gördüm. Burada, üzerine biraz daha düşerek, irdeleyerek sunmak istedim.
Orijinali ve tercümesi…Serkan Bey’in X hesabından alıntıdır.
Monopoli oynamış çoğu insan oyunun ciddiyetini ve insafsızlığını bilir. Hatta çoğu oyunun sonunda metazori gelen iflaslarla, parasızlıkla, hapislerden kurtulamamakla – ki bazen HAPİS bile orada daha iyi bir çözüm olduğunu hatırlıyorum- aile bireyleri birbirlerine girerler ve ciddi tartışmalar, hatta kavgalar ve küsmeler oluşurdu.
En azından bizim ailede. 🙂
O zamanlar çoğu iş arkadaşlarıma, dostlarıma sorduğumda da…benzer cevaplar alırdım: Sorunsuz biten oyun sayısı çok azdı diye.
Nedeni belli. Çok gaddar bir oyun. Ve kapitalizmi, paranın ve ‘varlıkların’, yatırımların değerini, vergilerin, cezaların, kira ödemelerinin acımasızlığını oyuncular travma yaratacak şekilde öğreniyor. Bence satrançtan, tavladan veya kağıt oyunlarından daha önemli ve ‘eğitici’ bir oyun. 🙂
Benim iki kızımda da bu oyun işe yaradı diyebilirim. 🙂
Ama dünyada, gerçek hayatta, gerçek insanların büyük bir payının aynı bu oyundaki gibi ‘eziyet’ çektiğini bu ‘benzetme’ ile farkına vardım.
Eğer bir ‘yatırım ile bir akar, getirisi olan bir VARLIK oluşturulamadıysa…trajedi garanti. Rutin ya da normalite: her ay maaşı alıp ay boyunca bahsedilen o tüm giderlere dağıtmak ve ay sonunu beklemek…yeni maaş için. O arada gelen tüm ekstra kira artışları, ek vergiler veya cezalar veya her neyse bir türlü ödenmesi gerekiyor…hapse düşmeden.
Ve babadan zengin doğmamış birinin bu kısırdöngüden çıkabilmesi sadece tasarruf ve ‘doğru yatırım’ ile mümkün görünüyor…benim çözebildiğim kadarıyla.
Evet. Tasarruf ve Yatırım…neredeyse tek çözüm yolu- normal, düzgün insanlar için: bağımsız, özgür ve huzurlu, dolu dolu bir yaşam sürdürebilmek için.
Benzetme resmen içimi cızlattı…etrafımdaki bir çok insanın hayatının aslında sadece Monopoly benzeri gadar bir oyunun/hayatın içerisinde olduklarını hatırlayınca. 🙁
Gençler: İbrahim‘den ilham alın. Oyuna ne kadar zor ve hakkaniyetsiz şartlar altında başlamış olunsa bile azim ile, disiplin ile, cesaret ile neler başarılabildiğini birebir görün. Takip edin. Kendi hayat hikayenizi yazın.
Ben adama hayranım…çevremizdeki en zor şartlarda, en hakkaniyetsiz, adil olmayan ortamlarda bile, savaşmasını ve ilerlemelerini gördükçe…hayran kalmamak mümkün değil.
Yorum yaz